Were Di D2 wint uit van Breda (2-0)

Were Di D2Als het maar bekt
Er moest vandaag gewonnen worden, want de meiden van Were Di dames 2 zijn gretig. Alleen de koude wind en de eerste vroege regenbuien konden altijd nog roet in het eten gooien. De tegenstander was dit keer het dames 2 team van Breda BH & BC eeuwig blauw’; een naam die bij mij niet lekker bekt. Het busje uit Bladel is wat later, en wanneer Iris en Evelien ook binnen zijn is het team op volle sterkte. Ik loop op met Paul – de partner van onze keepster Margot Everaers – en haar moeder. Margot is in het dagelijks leven operational manager van SportArena Oisterwijk, ook bekend als ‘ het fitnesscentrum met de lange termijnvisie’ (naast HOCO) dat reeds door meerdere speelsters van onze dames 2 is bezocht. Margot heeft er zin in en zal – zoals later blijkt – een dijk van een wedstrijd keepen.

Het spel gaat op en neer en Remco drentelt af en toe geagiteerd richting scheidsrechter “Hé scheids, fluit eens voor zo’n overtreding….hier kunnen lelijke blessures uit voortkomen…ik ben zuinig op mijn spelers ….ik heb er al een met een knieblessure”. Remco doelt hiermee op Merel Blans, die enkele weken geleden vergat haar rechterbeen mee te nemen terwijl haar bovenlichaam wegdraaide. Merel is niet de enige die niet mee kan spelen vandaag. Janka is met verlof thuis vanwege werkzaamheden de dag ervoor en Romy Denissen is met haar vader even enkele weken naar Argentinië om haar zusje op te zoeken. Maar niet getreurd, genoeg ander talent onder de Tilburgse zon. Ook Pleun Hoofs pikt haar minuten mee, omdat ze waarschijnlijk dezelfde middag een balletje moet slaan bij de dames 1 tegen Forward. En de meiden worden op een prima manier versterkt door Maud uit de B1.

Dit talent blijkt spoedig uit de eerste goal van aanvoerster Ireen Nuyts….een beauty van een backhandshot. Ze laat de verdediging van Eeuwig Blauw in verbazing en scoort loepzuiver: 0-1. Het loopt toch niet als het zou moeten, constateren de supporters langs de lijn: de balcirculatie is laag, de druk is af en toe wat minder en de lijnen worden niet optimaal verzorgd. Als sportverslaggever weet ik absoluut niet wat met deze laatste opmerking wordt bedoeld, maar het bekt wel goed: “ Meiden, denk aan de lijnen”. Terwijl de analyses loskomen zie ik uit mijn ooghoek dat Renee Hoendevangers een bal van rechts hard op de paal slaat (ik had al 0-2 genoteerd). Een kreet van teleurstelling gaat door het publiek langs de lijn. Dit triggert Wieke Peters en met een droge klap scoort ze 0-2: de eindstand.

De scheids fluit en de 3 punten zijn binnen. Afwachten of we zullen stijgen van plaats zeven naar hoger. Er moet snel ingepakt worden, want enkele meiden willen de wedstrijd tegen Forward wel zien….desnoods in de regen. Volgende week wacht PUSH …… we hebben er weer zin in.
Uw verslagever FB

Speak Your Mind

*